Definicja
Terminem Polonia określa się skupiska ludności polskiego pochodzenia poza granicami kraju. W jej skład wchodzą te osoby, a często całe rodziny, które zachowały, niezależnie od miejsca urodzenia i posiadanego obywatelstwa, poczucie łączności duchowej i kulturalnej z Polską. Należą więc do niej ludzie urodzeni w Polsce, ale o wiele liczniejsza jest rzesza tych, którzy urodzili się poza jej granicami, lecz identyfikują się z ojczyzną swych przodków.
Powstanie Polonii datuje się zasadniczo na XIX wiek. Była ona następstwem emigracji politycznej i zarobkowej. Wielka liczba Polaków emigrowała z Polski w okresie zaborów po klęsce kolejnych powstań na-rodowych oraz represji i prześladowań politycznych. Wzrastający we wszystkich trzech zaborach ucisk ekonomiczny spowodował nasilanie się
emigracji zarobkowej, kierującej się giównie do Niemiec, Francji, USA, Kanady, Brazylii i Argentyny. W 1918 roku na emigracji znajdowało się ponad 6 milionów Polaków. Wydarzenia II wojny światowej oraz późniejsze zmiany granic państwowych sprawiły, że wielu Polaków znalazło się na obczyźnie, przede wszystkim w Wielkiej Brytanii, Kanadzie i ZSRR. W okresie PRL procesy emigracyjne były kontynuowane w bardzo utrudnionych warunkach prawno-politycznych. Dopiero wydarzenia 1956 roku otworzyły prawne możliwości wyjazdów. Szacuje się, że w latach 1956-1980 z Polski wyjechało około 800 tysięcy osób. Przemiany zachodzące po 1980 roku, a zwłaszcza wprowadzenie stanu wojennego, spowodowały zjawisko tak zwanej emigracji solidarnościowej.
Ścisłe określenie liczby Polaków żyjących poza granicami kraju jest bardzo trudne. Szacuje się, że jest ich około 14-17 milionów. Większe skupiska polonijne znajdują się w 32 państwach, a we wszystkich chyba krajach świata mieszkają przynajmniej małe grupki Polaków.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.