Polonia brytyjska
Polonia brytyjska stara się odgrywać główną rolę wśród Polonii świata. Ma to związek z wydarzeniami II wojny światowej, gdy Londyn był siedzibą polskiego rządu. Do 1990 roku istniał urząd prezydenta RP na emigracji. Ostatni prezydent Ryszard Kaczorowski przekazał insygnia prezydenckie Lechowi Wałęsie po wybraniu go na prezydenta w wyborach powszechnych. Polonia brytyjska ma specyficzny rodowód. W większości są to osoby przybyłe do Wielkiej Brytanii w latach II wojny światowej lub tuż po jej za-kończeniu. Największe skupisko polonijne istnieje w Londynie.
Polonia amerykańska
Największym skupiskiem Polaków poza granicami kraju jest Polonia amerykańska. Szacuje się ją na ponad 12 milionów osób. W niektórych stanach udział środowisk polonijnych w strukturze ludnościowej wynosi 7-11%. Największe ośrodki polonijne to Chicago, Detroit i Nowy Jork. W miastach tych Polonia często żyje w dużych skupiskach. Są to dzielnice (Jackowo w Chicago czy Greenpoint w Nowym Jorku), które tworzą swego rodzaju getta etniczne i stanowią swoiste środowiska społeczno-kulturowe mieszkającej na ich terenie ludności. Aktywność życiowa (praca, rodzina, znajomi, przyjaciele) wielu osób żyjących w takich „gettach” zamyka się w kręgu tych „gett” i wręcz nie mają one potrzeb ani okazji stykania się z językiem i kulturą amerykańską. Jednakże obraz Polonii utożsamiany przez lata ze środowiskami takich „gett polonijnych” ostatnio bardzo się zmienił. Ostatnie fale emigracji objęły ludzi młodych, do-brze wykształconych, szukających ciekawej pracy, znających angielski, a w związku z tym wtapiających się w lokalne środowiska